burn out helm hoofd
Veel mensen ervaren een mistig gevoel in het hoofd bij burn-out. Het beste wordt dit omschreven als watten in het hoofd, een dof gevoel of mist in het hoofd. Het zorgt ervoor dat je niet helder meer kunt nadenken. Dat het moeite kost om je te concentreren. Het is tevens iets dat je meegemaakt moet hebben wil je het als zodanig herkennen.
burn out wattenhoofd
Wanneer ik de auto op een leeg parkeerterrein zet word ik al blij: dit stukje natuur is even voor mij alleen! Bij de eerste meters ebt het doffe gevoel in mijn hoofd weg. Al gauw voel ik de guurheid van de wind in mijn gezicht. Wanneer ik een aantal keer diep inadem voel ik hoe de koude lucht snijdend via mijn neus binnen komt deze een paar graden warmer weer verlaat.
watten in hoofd burn out
Het voelt alsof mijn lijf de regie weer overgenomen heeft van mijn hoofd Als ik in de auto stap voel ik mijn wangen gloeien en voel ik hoe de stof mijn fris geworden huid weer opwarmt. Heerlijk. Wanneer ik kort daarna mijn dochtertje ophaal en zij enthousiast haar handjes op mijn wangen legt voel ik de warmte van haar vingertjes en verschijnt er een glimlach op mijn gezicht.
wattenhoofd burn out
Afgestompt, overvol hoofd en stoppen met denken lukt echt niet. Je leest dan overal dat je ‘uit je hoofd moet komen’. Maar ja als je daar aan denkt… (daar ga je al, denken, het moet juist rustig in je hoofd worden) Niet denken aan denken levert juist extra denken op! Lees ook: bewegen bij een burn-out Watten in je hoofd? Kom ‘uit je hoofd’ Je komt dus uit je hoofd door met andere dingen bezig te gaan, zoals ik de natuur in trok.
wattenhoofd burn out gevoel
De zintuigen die je hierbij gebruikt zijn: Zintuigen maken je hoofd leeg, je kunt niet én in je hoofd én bij je zintuigen je aandacht hebben. Uiteindelijk zal rust in je hoofd bijdragen aan een goed herstel bij burn-out Watten of mist in je hoofd: Wanneer je burn-out raakt, werkt je prefrontale cortex minder.
wattenhoofd burn out minder gevoel
Niet vreemd dat mensen met burn-out een kort lontje hebben! Een bijkomstigheid is dat het alle prikkels die binnenkomen niet meer kan verwerken. Je merkt dit als zijnde mist in je hoofd, een overvol hoofd bij burn-out, of watten in je hoofd bij burn-out. De klachten als ‘mist in je hoofd’, en ‘watten in je hoofd’ en een overvol hoofd, kennen vaak een soortgelijke klacht: niet kunnen concentreren bij burn-out Watten in je hoofd? Dit doe je ertegen: Een aantal geschikte manieren om die watten dus uit je hoofd te krijgen: Ga de natuur in.
wattenhoofd burn out minder gevoel relatie
Bewezen is dat rustige muziek zorgt voor een geschikte hartcoherentie wat bijdraagt aan ontspanning, Werk met je handen: Door fysiek aan de gang te gaan (binnen je grenzen). Denk eens aan het vak meubelmaken: het kan niet snel, je ruikt het hout, de lijm etc. en je voelt het hout door je handen heen.
Onze coaches zijn actief in heel Nederland. In de afgelopen jaren hebben we duizenden mensen geholpen. Hulp bij stress en een burn-out Het verminderen van stress en het herstellen van een burn-out is geen sinecure. Heb je ondersteuning nodig, dan kan je op onze hulp rekenen. Onze coaches zijn allemaal gespecialiseerd in jouw problematiek.
Van het resultaat van onze 1-op-1 coaching heb jij je leven lang plezier! Bekijk ons aanbod voor: .
Ik ga het zo kort en bondig mogelijk uitleggen, want ik had in totaal meer dan dertig symptomen. Omdat dit artikel anders te lang wordt, kan ik ze ook niet allemaal opschrijven. Maar dit waren de belangrijkste en heftigste in mijn geval. Hoe een burn-out voelt is soms lastig uit te leggen.
Dat is wel heel belangrijk om voor ogen te houden. Zo ken ik mensen die last kregen van eczeem, rillingen over hun hoofdhuid, bij wie de menstruatie stopte of waarvan het haar begon uit te vallen. Je lichaam reageert heel heftig onder extreme stress en daar kan dus van alles bij komen kijken.
Bespreek alles (schrijf het eventueel van tevoren op) en doe een burn-out test. Dit is hoe mijn burn-out voor mij voelde. Als ik op mijn werk kwam, had ik een hele to-do lijst in mijn hoofd. Ik wist precies wat er moest gebeuren. Maar op de een of andere manier kreeg ik het niet meer uit mijn handen.
Ik zat maar naar mijn beeldscherm te staren en wist niet waar ik moest beginnen. Bizar. Er was echt kortsluiting. In de bovenkamer zaten alle to-do’s. En er zat ook een vrouwtje in mijn hoofd enorm hard te hameren: ‘je weet toch wat je moet doen. Gewoon dit en dat en zus en zo.’ En dan dacht ik, ‘ja ja, dat is ook zo.
Kortsluiting tussen het management en de uitvoering in mijn hersenfabriekje, zeg maar. Hierdoor nam de stress alleen maar toe en dacht ik de hele tijd in cirkeltjes na over alles wat er nog moest gebeuren. Natuurlijk resulteerde dit er in dat ik mijn leven als een soort vrachtwagen op me af zag denderen, zonder de mogelijkheid aan de kant te kunnen springen.
Ik geloofde dan ook dat alles fout zou gaan. Dat de hele tent in zou storten. Dat ik anderen in de steek liet en dat iedereen daarom bij me weg zou gaan. Ik kon niet meer helder nadenken en alles was meteen het einde van de wereld. Ik was snel in paniek en doodsbang, moe en verdrietig.
De beste manier om het burn-outgevoel aan iemand te beschrijven die zich er niets bij kan voorstellen vind ik nog altijd de vergelijking met een jetlag. Maar dan altijd. Elke dag. Vanaf het moment dat je opstaat tot je weer naar bed gaat. Soms een beetje minder, soms zo heftig dat je totaal niet kunt functioneren.
Voelen dat je een burn-out hebt wordt duidelijk in dat soort signalen. Je lichaam laat het je altijd weten. Ook werd ik midden in de nacht wakker met paniekaanvallen, huilbuien, hyperventilatie. Mijn hele systeem was compleet verstoord. Ontspanning was niet meer de natuurlijke staat van zijn. Ik kijk geen horrorfilms.
Verschrikkelijk vind ik ze. Des te erger was het dus dat mijn dromen gevuld waren met de meest vreselijke bloederige scenario’s. Mijn grootste angsten werden werkelijkheid in mijn dromen. Er waren nachten bij dat ik net in slaap viel, zo’n afschuwelijke horrorfilm in mijn hoofd droomde, badend in het zweet wakker werd en meteen een paniekaanval in schoot.
Al was ik nog zo uitgeput. Het gevoel dat me sterk is bijgebleven van mijn burn-out is die totale uitputting en nergens, zelfs in je slaap, geen rust kunnen vinden. Ik heb heel erg moeten zoeken naar manieren om rustig en ontspannen te slapen. Hoe voelt een paniekaanval? Voor mij was het ‘t totale verkrampen van mijn hele lichaam.
Dat kon me zomaar overkomen. Vooral als iets me aanvloog en ik niet zomaar weg kon, zoals een drukke trein. Ik leerde die omgevingen dan ook vermijden. Ik heb het hier niet over huilen om een zielige film of van een ander soort ontroering. Wat ik bedoel is het gevoel dat de tranen je altijd hoog zitten.
Laatst las ik mijn dagboeken uit mijn burn-outtijd terug. Daar staat bijvoorbeeld ook letterlijk in dat ik soms huilbuien had van twee uur. Laat dat even tot je doordringen. Twee. Uur. Huilen. Aan een stuk door. De uitputting voorbij en nog niet kunnen stoppen. De hoofdpijn kwam in verschillende vormen.
Soms als een band van spanning rond mijn hoofd of bij mijn slapen. Het was ook wel eens snijden, alsof er spijkers in mijn schedel waren geslagen. Maar er was altijd hoofdpijn. Als de hoofdpijn zacht en dof was, had ik een goede dag. Het voelde altijd alsof ik net een stomp in mijn maag had gekregen.
Rustig en natuurlijk ademen was daardoor lastig. Het heeft me heel veel tijd, rust, meditatiecursussen, bewust bij deze pijnlijke plaatsen in mijn lichaam zijn gekost om weer ontspannen te kunnen ademen. Mijn lichaam voelde als een klomp stenen. Geen aangename plaats om te zijn. Niet de vriend die ik wilde dat ze was.
Daarbij was het moeilijk voor me om goed voor mezelf te zorgen, te koken en slapen. Dat maakte dat mijn lichaam op al haar reserves moest interen. Ik vermagerde in een hele korte tijd heel erg. Tot het punt dat ik ondergewicht had. Ik voelde me altijd dof. Kon niet meer echt enthousiast worden ergens van.
Niet de lichamelijke ongemakken, het slaapverlies, of geestelijke pijn was het ergste… Het ergste was dat altijd doffe gevoel. Dat niets me echt meer iets deed. Ik kon niet meer spontaan vrolijk zijn, terwijl ik vroeger altijd degene was met de mooiste plannetjes en het meeste enthousiasme. Uiteindelijk ben ik ook even aan de anti-depressiva gegaan om weer wat inspiratie terug te krijgen.
Niet ‘gewoon’, zoals iedereen wel eens heeft. Nee, ik vergat rustig waarom ik ook alweer naar de keuken liep. Ik wist niet meer hoe ik mijn brood moest smeren. Je kon niets aan me vragen, want ik registreerde je verzoek niet. Dat was geen onwil. Er was gewoon bijna niets meer dat nog tot me doordrong.
Omdat ik zo uitgeput was en vaak vanalles vergat, bedacht ik de tien-minutenregel. Een simpele manier om toch de dag door te komen. Dissociëren is een heel erg raar gevoel. Het was alsof ik de hele tijd in een soort dikke mistige wolk zat. Ook heb ik het wel eens aan mensen omschreven dat het voelde alsof ik de hele wereld door matglas zag.
Sommige mensen krijgen bij dissociatie het gevoel dat ze echt naar iemand anders zitten te kijken. Bij mij voelde het alsof ik veel te traag was voor de wereld om me heen. Hoe een burn-out voelt is echt voor iedereen anders. Wat je bij de meeste mensen wel hoort zijn de concentratieproblemen, een gevoel van uitputting en geheugenverlies.
Als je denkt dat je een burn-out hebt, is het belangrijk om alles op te schrijven wat je voelt. Hij jij je voelt kun je alleen zelf op een rijtje zetten. Neem je lijstje mee naar de huisarts en vraag om hulp. Dat was voor mij ook de eerste stap naar mijn burn-out herstel.
Cursus Leven met stress: blijf burnout de baas!
We hebben jarenlange ervaring door psychologen en de kwaliteit van een ‘live-cursus’ gebundeld in online modules. Toegankelijk, laagdrempelig en praktisch: doe het wanneer het jou uitkomt. Start vandaag nog met een leven meer in balans!
Ja, ik wil burn-out de baas blijven!